هر گاه احساس کردی که گناه کسی آنقدر بزرگ هست که نمیتوانی او را ببخشی بدان که مشکل در کوچکی روح توست نه در بزرگی گناه او... کوروش کبیر

دیگران را ببخش نه به خاطر اینکه آنها سزاوار بخشش تو هستند بدین دلیل که تو سزاوار آرامشی... زرتشت

دو قطره آب که به هم نزدیک شوند، تشکیل یک قطره بزرگتر میدهند...

اما دوتکه سنگ هیچگاه با هم یکی نمی شوند !

پس هر چه سخت تر و قالبی تر باشیم،

فهم دیگران برایمان مشکل تر، و در نتیجه

امکان بزرگتر شدنمان نیز کاهش می یابد...


آب در عین نرمی و لطافت در مقایسه با سنگ،

به مراتب سر سخت تر، و در رسیدن به هدف خود

لجوجتر و مصمم تر است.

سنگ، پشت اولین مانع جدی می ایستد.

اما آب... راه خود را به سمت دریا می یابد.

در زندگی، معنای واقعی

سرسختی، استواری و مصمم بودن را،

در دل نرمی و گذشت باید جستجو کرد.

گاهی لازم است کوتاه بیایی...

گاهی نمیتوان بخشید و گذشت...اما می توان چشمان را بست

و عبور کرد

گاهی مجبور می شوی نادیده بگیری...

گاهی نگاهت را به سمت دیگر بدوزی که نبینی....

ولی با آگاهی و شناخت

درنهایت بخشیدن را خواهی آموخت

 

کافیه خودمونو با کائنات یکی بدونیم انوقت قادر می شیم علت هر خطایی رو که از اطرافیان سر میزنه درک کنیم. و این بخشش را راحت تر می کنه. خیلی وقتا دلمون به حال فرد خطا کار می سوزه بجای اینکه کینه ای به دل بگیریم. گاهی دلمون می خواد بهش کمک کنیم و آگاهش کنیم تا مرتکب خطا نشه. کافی خودمون را دوست داشته باشیم چون مخلوق کسی هستیم که نهایت عشقه. اول باید خودمونو ببخشیم بعد نوبت می رسه به دیگران.